അഛന്റെ മടിയിലിരുന്ന് മഴനോക്കി കൈക്കൊട്ടുവാനും,ഉത്സവപ്പറമൊകളില് അഛന്റെ തോളിലിരുന്ന് കറങാനും ഭാഗ്യമുള്ളവരാണ് നമ്മളില് പലരും. അയാള് അവസാനമായി യാത്രചെയ്തത് മരണത്തിന്റെ വണ്ടിയിലായിരുന്നു.ഒരു മഴപെയ്താല് ചോര്ന്നൊലിക്കുന്ന വീടിന്റെ ഓടുമാറ്റി കോണ്ക്രീറ്റ് ആക്കണം,അസുഖം ബാധിച്ചു കിടക്കുന്ന അമ്മയ്ക്ക് നല്ല ചികിത്സ നല്കണം,മക്കളെ നല്ലരീതിയില് പഠിപ്പിക്കണം.ഭാര്യക്ക് ഒരു നുള്ള് പൊന്ന് , ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ സ്വപ്നങളുമായി അയാള് പ്രവാസത്തിലേക്ക് യാത്രയായി . ജീവിതത്തിന്റെ വഴികള് തെറ്റാതിരിക്കാന് അയാള് വളയം പിടിച്ചു. പക്ഷേ വിധിയുടെ തോന്ന്യാസം ..അല്ലെങ്കില് എന്താ പറയുക...ഒരു യാത്രക്കിടയില് പാഞ്ഞുവന്ന ആ വലിയ വാഹനം കവര്ന്നെടുത്തത് ഒരു മനുഷ്യന്റെ കുഞ്ഞു സ്വപ്നങളായിരുന്നു.അതിലുപരി തന്റെ ഭാര്യയുടെ വയറ്റില് വളരുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ പിത്രുത്വം ആയിരുന്നു .കാലങള് കടന്ന് പോയി പിച്ചവെച്ച നടക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ മടിയിലിരുത്തി ചോറുരുളകള് വായില് വച്ചു കൊടുക്കവേ ആകാശത്ത് തെളിഞ്ഞ് നില്ക്കുന്ന ചന്ദ്രനെ കാണിച്ച് ആ അമ്മ കണ്ണീരോടെ പറഞ്ഞുകൊടുത്തു " അതാ ,മോന്റെ അഛന് " .അവനും മനസ്സിന്റെ ഉള്ളില് ആ അഛന്റെ മുഖം വരച്ചിട്ടു .പിന്നെ ഒരിക്കല് മടിയിലിരുന്ന് ആകാശത്തിലേക്ക് നോക്കിയ കുട്ടി കണ്ടത് പാതി മുറിഞ്ഞ ചന്ദ്രനായിരുന്നു.
ഒരല്പം വിഷമത്തോടെ അവന് അമ്മയോട് പറഞ്ഞു " അമ്മേ അഛനെന്തോ പറ്റി , കണ്ടില്ലേ ? " കാലം കടന്നുപോയപ്പോള് അവന്റെ മനസ്സും,വയസ്സും വളരുന്നു . ഒരു നിലാവില്ലാത്ത രാത്രി അവന് തന്റെ അഛനെ നോക്കിയിരുന്നു, കണ്ടില്ല, മുറ്റത്തിറഞ്ഞി അവന് ആകാശത്തിന് ചുറ്റിലും നോക്കി .അവന്റെ കണ്ണുകളില് ഒരു നേര്ത്ത സങ്കടം വന്നുതുടങി. ഒടുവിലവന് അമ്മയേ വിളിച്ച് ചോദിച്ചു. " അമ്മേ അഛന് മരിച്ചു പോയോ? " അവന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ ചോദ്യം കേട്ട ആ അമ്മയ്ക്ക് അവനെ നെഞ്ചോട് ചേര്ത്ത കരയാന് മത്രമേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.
No comments:
Post a Comment